تب در فرنگ

تب کردن هم در بلاد کفر عالمی دارد.
از یک طرف تنها بودن و این فضای ممالک کفریه (فرنگیه) بیماری را دو چندان قوت می‌بخشد، از طرفی احتمالا به دلیل آب و هوای پاکیزه‌تر و مسائلی از این قبیل بیماری مسیر متفاوتی را سیر می‌کند، که البته در مورد اخیر شک و ابهام فراوان دارم.
یکی از مهمترین بخش‌های سیستم درمانی مملکت عزیزمان این است که موقع سرماخوردگی که غالبا هم با عفونت گلو و ریه همراه هست، دارویی به نام آنتی‌بیوتیک وجود دارد که به وفور هم یافت می‌شود، و با مصرفش، خیلی سریع بیماری بهبود پیدا می‌کند. اگر هم گلودرد شدیدتر باشد که یک آمپول پنی‌سیلین به سرعت کار آن را می‌سازد. اما این کفار پنداری با عفونت‌ها و باکتری‌های عامل آن پیمان صلح امضا کرده‌اند و به این راحتی‌ها حاضر به تجویز دارویی که به سرعت دمار از روزگار بیماری در ‌آورد، نیستند. کسی نیست بگوید این وسط به خاطر حقوق موجودات زنده و صلح‌طلبی با آنها، دمار از روزگار بیمار بیچاره و بدن بیماری‌زده او در می‌آید.
خدایا! به این کفار داروی آنتی‌کفر بیوشان، بلکه همگی دست از کفر برداشته و هر چه سریع‌تر به راه راست هدایت شوند.