کربلا میدان اضداد است

اگر کسی بخواهد کتاب محبت، وفا، صفا، مردانگی، جوان‌مردی، ایثار و گذشت را بخواند، نوشتاری پر محتوی‌تر و تمام‌تر از عرصه کربلا در این دهر نمی‌یابد.
آنجا که قرار است حق تجلی کند، جمع اضداد لازم می‌افتد و کربلا میدان اضداد است. دشمن خصمانه بر می‌خیزد، به هر نرمی و ملایمتی خشمانه پاسخ می‌دهد، آنگاه از درون این دشمنی‌ها، کینه‌توزی‌ها، خیمه‌سوزی‌ها، مثله کردن‌ها، دست‌بریدن‌ها، بچه شش ماهه تیرزدن‌ها، حق متجلی می‌شود.
یکی لعن می‌کند، دیگری رحمت، یکی انتقام می‌گیرد، یکی گذشت می‌کند. کسی حسد می‌ورزد، کسی محبت می‌کند. هرچه انتقام بیشتر، ‌گذشت افزون‌تر. یکی آب می‌بندد، دیگری جوانمردی می‌کند.
کربلا عرصه مهر و محبت است و حسین تجلی‌ خوبی. کربلا آنجاست که انسان در خوبی و بدی به اوج رسیده‌ است، حق متجلی شده است.
« ای که مرگ سرخ را برگزیدی تا عاشقانت را از مرگ سیاه برهانی. تا با هر قطره خونت ملتی را حیات بخشی و تاریخی را به تپش آری و کالبد مرده و فسرده عهدی را گرم کنی و بدان جوشش و خروش و زندگی و عشق و امید دهی.ایمان ما، ملت ما، تاریخ فردای ما، کالبد مرده ی زمان ما، به تو و خون تو محتاج است.»

Download 64 kbps
محمدرضا شجریان - نوا، مرکب‌خوانی

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم
به طاقتی که ندارم کدام بار کشم؟
نه قوتی که توانم کناره جستن از او
نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم
نه دست صبر که در آستین عقل برم
نه پای عقل که در دامن قرار کشم
ز دوستان به جفا سیرگشت مردی نیست
جفای دوست زنم گر نه مردوار کشم
چو می‌توان به صبوری کشید جور عدو
چرا صبور نباشم که جور یار کشم؟
شراب خورده ساقی ز جام صافی وصل
ضرورتست که درد سر خمار کشم
گلی چو روی تو گر در چمن به دست آید
کمینه دیده سعدیش پیش خار کشم