|
|
|---|
سرانجام، به فراخور رشته تحصیلی که وارد آن شدهام، وبلاگ انگلیسیام را امروز راهاندازی کردم. تصمیم دارم در این وبلاگ بیشتر به موضوعات مرتبط با دروس دانشگاهیام بپردازم و در واقع این فضا، فرصتی خواهد بود برای تمرین آموختههایم در رورنامهنگاری.
مشکلاتم در بلند کردن یک هندوانه کم بود، اکنون باید دو هندوانه را زیر بغل بگیرم.
مدتی است که بیشتر از قبل به شیوه انشا و نگارش توجه میکنم. چه در فارسی و چه در انگلیسی. سعی میکنم با مطالعه بیشتر آثار مطرح ادبی، انشایم را به انشای معیار و مورد پسند اهل فن نزدیک کنم. بالاخره آنکه تصمیم گرفتهام از نثر رایج به اصطلاح وبلاگی پرهیز کنم بدین معنا که از به کار بردن افعال و حروف شکسته و تغییر شکل یافته نظیر «رو»، «بکن»، «باشه» و ... پرهیز کنم.
گرچه شیوهای که اکنون در حال تمرینش هستم قدری رسمی است و احتمالا از برقراری ارتباط نزدیک میان متن و خواننده جلوگیری میکند، اما این طرز نگارش، فعلا پاسخگوی تمرین مورد نظر من است.
در وبلاگ انگلیسیام هم قصد دارم شیوهای مشابه را پیگیری کنم. در ترم زمستانی سه هفتهای دانشگاه مریلند درسی برداشتهام که موضوع آن، نحوه نگارش درست در مطبوعات انگلیسی-زبان است. نکات جالبی از این درس فراگرفتهام که تا قبل از این نمیدانستم و حال که میدانم باید تمام سعی خودم را برای استفاده از آنها در نگارش انگلیسی به کار برم.
تبریک
نوشته شده توسط: در دوشنبه،16 ژانویه 2007سلام
شاید نباید گفته شود یا این جور گفته شود یا بهتر بود کس دیگری می گفت نه یک غریبه آنهم که گه گاهی اینجا سر می زند اما چون نوشته بودید از نثر محاوره قرار است این وبلاگ به دور باشد خواستم یاد آوری کنم sayed
با seyed یکی نیست ...:P
البته این به نثر شکسته دخلی ندارد اشتباه رایج ما ایرانیان است.
خوش باشید