شرق در یازدهم سپتامبر هدف تروریسم مطبوعاتی قرار گرفت

خبر را که خواندم فقط شوکه شدم.
بعد از سه سال، بعد از این همه دقت، بعد از این همه محافظه‌کاری، بعد از این همه اعمال تغییرات و دستورات مورد نظر محافظه‌کاران و دولت در یکسال اخیر، تنها روزنامه قابل خواندن باقی مانده از دوران اصلاحات (در نگاه من)،در یازدهم سپتامبر 2006، هدف تروریسم مطبوعاتی قرار گرفت.
لابد خانم فاطمه رجبی (الهام) با نامه احمدی‌نژاد به هیات نظارت رفته و با فریادزدن و فحش دادن به اعضای هیات، آنها را تهدید که کرده زودتر در این‌ها را می‌بندید و الا دستور می‌دهم که ملت ایران شبانه به خانه‌هایتان بریزند، از سر روحانی‌ها عمامه ور دارند و لباس غیر روحانی‌ها را هم بکنند که من بعد عریان در خیابان رفت و آمد کنند.
شاید هم، صفارهرندی در جلسه گفته این روزنامه شرق با حذف سایر خانه‌های شطرنج به غیر از دو خانه به شطرنج‌بازان ترک و لر و شمالی و جنوبی و کرد و ... توهین کرده و هرچه زودتر باید این روزنامه را توقیف کنیم و گرنه فردا مملکت بهم می‌ریزد.
حیف که آقای خاتمی الان در واشنگتن دی.سی نیست و گرنه هر طور شده بود خودم را به او می‌رساندم و ازش می‌پرسیدم که نظرش راجع به توقیف شرق چیست.
یکی دو سال پیش از خودم می‌پرسیدم، اگر روزی شرق توقیف شود، من چه روزنامه‌ای می‌خوانم. الان فکر می‌کنم که دیگر برایم مهم نیست.
دیشب وقتی ساعت از دو نیمه شب تهران گذشته بود، اول زنگ زدم به رضا، تلفن را ور نداشت، بعد زنگ زدم به رسائل، خانه نبود، سام هم ور نمی‌داشت. نمی‌دانم آنها در آن وقت شب خبر را می‌دانستند یا صرفا تصادفی پیدایشان نکردم.
امیرحسین، دیدی؟ باز دولت از تو پیش‌دستی کرد. قبل از اینکه استعفا دهی، توقیف شدی. حالا عباس می‌تواند با خیال راحت به فکر مسافرتش باشد. رضا هم وقتش آزادتر شده. لیلا و برمک نمی‌دانم الان قرار است چه کنند.
دوست دارم امیدوار باشم که شرق دوباره منتشر شود، اما واقعا نمی‌دانم در فضای جدید فرقی هم می‌کند؟